Ontmoeting met teruggekomen expats

Tijdens een uitlaatrondje van een paar kilometer van Tyson, onze trouwe boerenfox zagen wij een een stel aan komen lopen met twee honden. Eén ervan liep los. We herkenden deze mensen van enige tijd geleden toen wij hen hier ook al waren tegen gekomen.

Voor zover je nog niet eerdere artikelen hebt gelezen van mijn wandelingen een korte toelichting op onze boerenfox Tyson. Het is een schat van een hondje. Type grote hond in zakformaat, met een behoorlijke hoeveelheid testosteron en een onwrikbaar idee tussen zijn oren dat hij voor niks en niemand bang is en dat soms moet laten zien. Daarom zijn wij altijd alert op loslopende honden, zodat wij tijdig kunnen waarschuwen als een loslopende hond onuitgenodigd kennis wil maken met onze aangelijnde Tyson.

Bij eerdere (bijna) ontmoetingen met deze mensen en hun twee honden was ons al opgevallen dat één van de twee honden altijd los loopt en en de andere juist altijd aangelijnd. Ook hadden we gezien dat de loslopende hond altijd werd aangelijnd en zij dan vervolgens met een ruime bocht om ons heen liepen.

Nu kwamen we elkaar tegen echter tegen op een smal punt, waar je eigenlijk geen kant meer op kunt. Op het laatste moment zag de vrouw met de loslopende hond  ons pas. Haar man met de aangelijnde hond had ons al eerder opgemerkt, maar doordat hij voor zijn vrouw liep had zij ons niet zien aankomen. Wij waren al gestopt met lopen in afwachting of zij ons wel zag en de hond nog zou aanlijnen. Op het laatste moment merkte zij ons op en lijnde haar hond snel aan.

Op enige afstand van elkaar begroetten wij elkaar vriendelijk en ook onze Tyson scheen er niet zo’n bijzonder groot probleem van te maken dat er op enkele meters afstand twee vreemde honden bleven stilstaan.

We raakten in gesprek met elkaar en wat bleek. De mensen hadden bijna een jaar in Bulgarije gewoond en gewerkt. Maar op de één of andere manier was het avontuur anders afgelopen dan dat zij gehoopt hadden. Ze maakte nog het grapje dat ze wel leken op mensen uit het tv-programma “Ik vertrek”, waarbij mensen hun geluk in het buitenland gaan zoeken.

Zij waren na bijna een jaar weer terug gekomen naar Nederland, maar hadden hier helemaal niets meer. Na enkele maanden in Vakantieparken te hebben gewoond, tegen astronomische huurprijzen waren ze nu neergestreken in een bungalowpark met iets betere huurprijzen. Omdat wij met enige regelmaat in deze omgeving komen wandelen waren ze ons al een paar keer eerder opgevallen.

Terug gekomen in Nederland bleek het ineens helemaal niet eenvoudig om weer direct woonruimte te vinden. Ook familie en vrienden bleken weinig behulpzaam. Ze hebben de mensen wel van een andere kant leren kennen en zijn in sommigen ernstig teleurgesteld. Aan de andere kant begrijpen zij het ook wel dat niet iedereen staat te trappelen om mensen die amper een jaar weg zijn spontaan in huis op te nemen, zeker niet als daarbij ook twee honden zijn.

De kleinste en op het oog wat oudere hond loopt altijd los. Ze lijnen deze hond echter wel altijd aan als ze andere mensen met een hond tegenkomen. Er zit een verhaal achter deze hond, zo vertelde de vrouw ons. Het is een hond die zij in Bulgarije hebben leren kennen. Ze lag hele dagen en nachten aan een zware ketting en had weinig tot geen vertrouwen in mensen meer. Zij hebben haar met liefde opgevangen en een nieuw leven, zonder ketting geboden. Juist omdat ze altijd aan de ketting lag heeft ze nu een hekel aan aangelijnd lopen. Daarom mag ze altijd los en lijnen ze haar alleen aan als er andere mensen met een hond aan komen.  De mensen heben er alle vertrouwen aan dat ze hun blijft volgen als ze los loopt. Ze loopt soms wel meer dan 30 meter achter, maar blijft inderdaad wel op afstand volgen.

Mooi om te zien dat er altijd weer mensen zijn met een hart van goud, die een hond met weinig perspectief in het leven opnemen en en een veel beter leven geven, met aandacht, liefde, lange wandelingen en een warm huis, zonder ketting.

En mooi is, dat je als wandelaar die gewoon spontaan andere wandelaars begroet, zomaar ineens een heel leuk gesprek kunt voeren en kennis met elkaar kan maken.

En Tyson?…………

Die stond erbij en keek ernaar. En dat is opvallend. Geen enkele keer lelijk gedaan tegen de andere honden. Zelfs even voorzichtig de neuzen tegen elkaar en snuffelend om elkaar heen gelopen.

Dit was een wandeling met een gouden randje. Leuke mensen ontmoet en levensverhalen uitgewisseld waarbij wederzijds respect en begrip hand in hand gingen. En ook dat maakt wandelen zo leuk.

Op naar de volgende ontmoeting………..

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s