De kracht van wandelen en fietsen, alsook de reden

Ik heb nu al een aantal artikelen geschreven in mijn blog “wandelen om te leven”

Het voelt goed om dit te doen, maar ik wil hier ook eens uitleggen wat de achterliggende reden is om dit te doen. 

Ooit wil ik ‘echt’ gaan schrijven en via het schrijven van diverse blogs probeer ik ervaring op te doen met schrijven. De andere reden om te schrijven is dat ik dingen van me af wil schrijven. 

Ook wil ik diverse manieren van content maken en bewaren uitproberen om vervolgens te zien hoe dit dan op een gepast moment weer te plaatsen is in één van mijn blogs. Ik probeer dit stuk dan ook te maken in Pages op mijn macbook, om het vervolgens over te zetten in één van mijn blogs. Voordeel van Pages is dat er spelling control is en toegepast wordt. Dit mis ik als ik rechtstreeks in WordPress schrijf. In dat geval moet ik een stuk geschreven tekst vaak meerdere keren aanpassen achteraf schrijffouten op te sporen. Het leuke van rechtstreeks in WP schrijven is dat het echt, puur en rauw aanvoelt en ook spontaan kan worden gedaan, zelfs onderweg op desnoods mijn iPhone.

De reden om blogs te gaan schrijven is dus ervaring opdoen met het produceren van content met inhoud en proberen een lezerspubliek te vinden dat mijn schrijfperikelen kan waarderen om welke reden dan ook. Andere reden is: “ Stoom afblazen”.

In de loop dan de afgelopen 10 jaren heb ik heel veel stoom opgebouwd. Teveel stoom kan ik wel zeggen. De stoomketel staat op klappen en dat heeft een aantal zeer ongezonde situaties ontwikkeld. 

Ik zal jullie in dit stuk niet vermoeien met de details, maar die komen in de loop van de tijd in de diverse blogs vast weer voor het voetlicht. Feit is dat er de afgelopen 10 jaren zoveel in mijn leven gebeurd is dat ik het afgelopen jaar 2 zeer ernstige waarschuwingen heb gekregen.

Op 28 November 2017 ben ik tijdens het boodschappen doen in een supermarkt buitenbewustzijn geraakt, zonder aanwijsbare reden en/of oorzaak. De situatie zag er zo beroerd uit dat ik ter plaatse 3 x gereanimeerd ben. Alle hulpdiensten waren ter plaatse. Politie, brandweer en ambulance. Ik werd weer wakker in het ziekenhuis en wist absoluut niet wat er aan de hand was. Achteraf is het vermoeden dat ik een zwaar epileptisch insult heb gehad toen.

Op 31 December 2018 voelde ik mij zo rot dat mijn lieve vrouw mij naar de huisarts heeft gestuurd en geen boodschap had aan mijn opmerkingen dat ik gewoon een beetje moe was en het allemaal even niet zag zitten. 

Los van tekenen van een behoorlijke depressie werd onomstotelijk vastgesteld dat ik zwaar diabetes ontwikkeld had met een gemeten bloedwaarde van 23,9 mmol/l en dat is heel erg hoog. Een normale waarde ligt zo rond de 5,5 mmol/l. Mijn gezichtsvermogen was met 70% verminderd, dus ik zag nog maar amper iets. 

Na dit slechte nieuws enkele dagen tot mij door te laten dringen nam ik mij voor dat ik ingrijpende stappen moest gaan maken om weer beter te worden.

Door alle opgebouwde stress van de afgelopen 10 jaar ging het helemaal fout. Twee maal heeft mijn lichaam mij duidelijk willen maken dat het zo niet langer meer kon. Nu moet ik daar actie an gaan verbinden.

Mijn diabetes had ik binnen 4 maanden weer onder controle, maar er was iets anders overgebleven als lelijk residu, zal ik maar zeggen. Ik was de zin in het leven even helemaal kwijt. Ik wilde nog maar één ding en dat was…………uit dit leven stappen.

Zo, en dan schrik je van jezelf zeg. Ik ben heel erg hard geschrokken. En de laatste persoon waar je van wilt schrikken is jezelf. Wanneer je bang wordt van jezelf dan heb je een serieus probleem. 

Via 113 zelfmoord preventie, huisarts, POH GGZ, therapeut en uiteindelijk gespecialiseerde hulpverlening probeer ik op dit moment weer boven water te komen.

En dat is het moment dat wandelen om te leven is ontstaan. Ik merk dat schrijven voor mij een uitlaatklep is. Feitelijk is het schrijven van mijn blog dus een redelijk egoïstische handeling. Maar ook hoop ik stiekem dat anderen dit mogelijk ook lezen. En wanneer zij dan ook klem zijn gelopen kracht en inspiratie uit mijn blogs kunnen halen. Ik hoop diep van binnen ook echt dat ik nog een tijdje zal rondlopen op deze wereld. En dat ik met de juiste hulp het leven weer wil leven.

Ik word zo moe van mijn continu aanwezige gedachten die 24/7 lijken door te gaan en heel vaak niet echt leuk zijn. Om daaraan te ontsnappen ben ik gaan wandelen en fietsen. Ik wandel en fiets uren per dag en dat geeft me wat rust. Ik probeer zoveel mogelijk in het hier en nu te komen en dat kost me best heel veel moeite, maar door alles wat ik onderweg zie kan ik mijn gedachten tot stilstand brengen en de zwarte plaatjes langzaam aan een beetje kleur geven. Dat gaat de ene keer beter dan de andere keer. Maar wandelen en fietsen geeft me rust en daar heb ik zo’n enorme behoefte aan.

Ik ben nogal competitief aangelegd en ben een enorme control freak, dus heb ik mezelf de opdracht gegeven om deze pelgrimstocht voor mezelf te gaan maken. De drie ingrediënten zijn wandelen, fietsen en schrijven.

Daar ben jij als mogelijke lezer van één van mijn blogs dus getuige van. Volg me zolang je dat leuk vind. Reageer gerust op mijn artikelen, dan waardeer ik en vind ik leuk. 

Ik ben zo benieuwd waar dit zal eindigen. 

Peter Baardmans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s